En ja hoor, ook dit keer kwam onze nachtbus anderhalf uur eerder aan in Phong Nha dan gepland. Gelukkig konden we wel al ons bed in. Een half uurtje later werden we wakker door een luidruchtige Amerikaan die met standje ADHD de kamer binnen kwam en vervolgens het piepende stapelbed boven Jonie beklom. De volgende ochtend hebben we heerlijk ontbeten met een baguette en afgesproken met onze Duitse vriendin, die honderd meter verderop verbleef, om die middag iets te gaan doen. Echter zijn we niet verder gekomen dan lunchen, koffie drinken en avond eten. Maar dat vonden we helemaal niet erg aangezien we de volgende dag weer een vol programma hadden.

Na het ontbijt vertrokken we met z’n drieën op onze scooters richting Dark Cave. Phong Nha staat namelijk bekend om de vele grotten en mooie omgeving. Zo gezegd, zo gedaan. Een uurtje rijden door een super mooie omgeving in de bergen en we kwamen aan bij Dark Cave. Nadat we onze lengte, gewicht en andere gegevens hadden door gegeven werden we in een tuigje gehesen en kregen we een helmpje op, zo liepen we met z’n drieën naar de zipline. Een voor een ziplinden we over het mooie blauwe water naar beneden. We hadden wel verwacht dat dit iets harder zou gaan.. Vervolgens zwommen we door het water naar de ingang van de grot. Hier kregen we een lampje op onze helm zodat we ook konden zien waar we liepen. Waar liepen we dan? Nou, door smalle, natte en modderige gangetjes. Uiteindelijk zakten we zo diep in de modder dat we in een modderbad belandden. Dit is echt het gekste wat we ooit hadden meegemaakt. Ze zeggen dat je het kunt vergelijken met drijven op de zoute zee, maar ook dat hadden we nog nooit gedaan. Als (knappe) varkentjes dreven door de modder, aangezien het niet mogelijk was om te zinken daar! Na een kwartiertje plezier ploeterden we weer terug naar de uitgang van de grot om vervolgens te kanoën naar een survival parcours. Esmee dacht nog even charmant een afsprong te maken van een kabelbaan boven het water, maar dat mislukte. Splasjjjj op het ruggetje! Al met al een geslaagde ochtend!
Omdat de omgeving zo mooi was en het scooteren ons zo goed beviel hebben we de rest van de middag nog even rondgetoerd. ’s Avonds hebben we heerlijk gegeten, leuke plek dat Phong Nha!

De volgende paar dagen spendeerden we in Hué. Een grotere stad met wat leuke bezienswaardigheden. Zo hebben we hier een verlaten waterpark bezocht en een aantal tombes bekeken. Ooit is er een paar miljoen in het waterpark geïnvesteerd maar het is nooit zo ver gekomen dat het daadwerkelijk is geopend. Daardoor ziet het er allemaal erg spookachtig uit. Verlaten entree poortjes, ingeslagen ruiten en een heleboel graffiti. Zelfs een heeeuuul groot aquarium waar geen glas meer heel was. ’s Avonds hebben we leuke dansjes en lekkere drankjes gedaan in het nachtleven van Hué. Komt daar toch even onze Amerikaanse vriend uit Phong Nha om het hoekje kijken. Ja, hij was nog steeds even druk, misschien zelfs een tandje erger..
De laatste dag waren we van plan om naar het oude centrum te gaan en een leuke markt te bezoeken voordat we onze bus pakten naar Da Nang. Maar omdat wij enigszins moeite hadden met opstaan na het leuke stapavondje hebben we alleen heel vluchtig een rondje over de markt gelopen. Omdat we daardoor alsnog bijna te laat kwamen voor onze bus hebben we snel een scootertaxi terug naar het hostel gepakt. Onderweg wisten we nog een lekker stokbroodje te scoren die we met Nutella besmeerden. Jammie!

De bus van Hué naar Da Nang was maar 4 uurtjes. Aangezien we nog steeds een beetje last hadden van onze kater waren blij dat dit wel een sleeperbus was. Even voor jullie beeldvorming: een sleeperbus is een bus van normaal formaat maar gevuld met drie rijen stapelbedden. Naja bedden.. eerder ligstoelen waar een iet wat forser iemand niet in zou passen. Mocht je deze uitleg toch graag visueel ondersteund hebben, google maar even ‘sleeperbus Vietnam’.
Da Nang is niet zo aantrekkelijk voor backpackers maar aangezien wij allang geen stranddagje meer hadden gehad maakten we hier toch een tussenstop van 3 dagen. Ohja, Isabella, onze Duitse vriendin, reist trouwens nog steeds met ons mee! Even wat meer informatie over Bella. Isabella, ook wel Bella, komt uit München en is van plan om een jaar te gaan reizen. Of ze dat volhoudt weet ze nog niet. Bella is 5 januari vertrokken en heeft eerst Thailand bezocht. We hebben nog nooit iemand ontmoet die zo bang is voor muggen als Bella. Als ze merkt dat er muggen zitten slaapt ze met alles-bedekkende kleren en spuit ze haar deet alsof het zonnebrandcrème is. Ohjee als er een centimeter niet bedekt is. Verder kunnen we erg met haar lachen en blijft ze waarschijnlijk tot het zuiden van Vietnam met ons mee reizen. We hadden haar beloofd om haar voor te laten komen in onze blog dus bij deze: Hallo Bella, wie gehts?!
Eigenlijk hebben we over Da Nang niet zo heel veel spannends te vertellen. Ook hier hebben we weer drie keer per dag gegeten, genoten van het weer en lagen we ’s avonds redelijk op tijd in bed.

Jones & Mee