Ja ja daar zijn we weer, en nee we zijn niet overstroomd door de regen of aangevallen door krokodillen..

Inmiddels zijn we al twee weken in Thailand en hebben ook wij even genoten van onze ‘kerstvakantie’. Vandaar dat de blog even op zich heeft laten wachten. Bij deze weer nieuwe verhalen van Jones & Mee.

NU.nl/ontsnaptekrokodillenthailand

Nadat we geland waren in Phuket hebben we maar liefst twee en een half uur in de rij gestaan voor ons visum. Het leek wel of we bij de gemeente waren. Er liepen zeker 20 medewerkers rond waarvan er één aan het werk was. Maar goed, het is gelukt, we mogen 30 dagen in Thailand blijven.

Het kerstgevoel was bij ons allebei nog ver te zoeken. Maar voor heel even kwamen we in de stemming tijdens het bezoeken van een markt, waar gezellig wat lampjes hingen en een lief oud mannetje met een saxofoon een poging deed om wat kerstliedjes te spelen. Toch was Phuket niet de kerstbestemming die we wilden en leek het ons een goed plan om richting Koh Samui te gaan. Zo gezegd, zo gedaan. 3 uurtjes in de bus, nog even met de ferry en we kwamen aan op het mooie eiland. Ons hostel was prima! Een grote, schone dorm met 10 stapelbedden en een heerlijke douche! De eerste avond was de dorm nog niet half vol. Wel verbleven er drie gezellige Amerikaanse meiden waarmee we kerstavond hebben doorgebracht. Eerst even wat eten bij een strandtentje met live muziek en daarna hebben we het uitgaansleven van Koh Samui ontdekt. Het kerstgevoel was echter nog steeds niet aanwezig, helemaal niet toen we bij thuiskomst het nog even aan de stok kregen met onze Thaise taxichauffeur. Hij meende even wat meer geld uit onze zakken te kloppen dan dat we vooraf hadden afgesproken. Door omstandigheden in het helaas niet gelukt om een betere foto maken, maar let op voor deze schavuit als je op Koh Samui bent!

Eerste kerstdag: Lekker op het strand gelegen, heerlijk geluncht en ’s avonds onszelf verwend met een heus kerstdinner. PIZZA! Op de terugweg naar ons hostel kwamen we langs een van de vele massagesalons. Normaal gesproken roepen de dames in koor: “Hello massage?” Maar vandaag was het feest. Ze stonden met z’n alle voor de salon te dansen en nodigden ons uit om er eentje te drinken. Toen wij op de uitnodiging ingingen leek het wel alsof ze de jackpot gewonnen hadden. Hysterisch geschreeuw en geklap volgde, volgens ons waren ze blij dat we erbij kwamen zitten. Na een tijdje hielden we het hier toch maar voor gezien, wat een gekke dames!

Tweede kerstdag: Na het ontbijt lekker een ochtendduik gemaakt in het zwembad bij het hostel. ’s Middags hadden we zin in wat lekkers maar dit bleek achteraf niet zo’n slim plan te zijn geweest. Een stuk van de kies van Esmee was het niet eens met het eten van de popcorn en brak af. Dus op tweede kerstdag, scooter gehuurd en opzoek naar een tandarts. Dit bleek nog niet zo makkelijk te zijn. Tandarts 1: dicht. Tandarts 2: dit vrouwtje sprak amper Engels. Toch mocht Esmee even plaatsnemen en nam ze een kijkje. Vervolgens zei ze “No no no” en werden we doorgestuurd naar een andere praktijk. Tandarts 3: deze zag er al stukken beter uit en we konden ook nog eens meteen terecht. De mannelijk tandarts nam een kijkje en gaf aan het wel te kunnen fixen. Vervolgens kreeg Esmee een redelijk zware verdoving waar we de rest van de dag nog om gelachen hebben. De tandarts nog even duidelijk gemaakt dat het een witte vulling moest worden in plaats van een gouden, en de kies zag er weer mooi uit!

Inmiddels was de dorm aardig volgeraakt. Twee groepen van 5 Duitse männer en een ietwat oudere einzelgänger waren gearriveerd. Dit betekende 11 Duitse männer en wij.. hmm wunderbar. ’s Avonds waren we van plan om lang op te blijven om te kunnen skypen met het thuisfront. Dit werd verstoord door een stel vechtende straathonden die ons plekje bij de pooltafel onveilig maakte. Ook onze nachtrust werd die avond verstoord. 05.30u: Aan de overkant van de dorm vond een van de Duitse männer het nodig om een Thais vrouwtje mee naar huis te nemen.. hier konden we allemaal van meegenieten aangezien ze in een piepend stapelbed lagen.
De volgende ochtend hebben we met de Duitse männer, die aan onze kant van de dorm lagen, hier nog even onze frustraties over gedeeld. ’s Avonds met z’n alle lekker wezen uiteten en een potje pool gespeeld.

Omdat we dachten dat het leuk zou zijn om met nieuwjaar in een levendige stad te verblijven, zijn we terug naar Phuket gereisd. Fout gedacht: het uitgaansleven hier is mega toeristisch. Er is een hele drukke straat waar je alle bars, dronken Engels, ladyboys, dragqueens en pingpongshows vindt (zoek zelf maar even op wat het is, mocht je hier geïnteresseerd in zijn). We waren er nog niet zeker van of we hier nieuwjaar wilden vieren. Maar hier bracht onze roomie verandering in. Toen hij om 5 uur ’s ochtends thuiskwam, de hele kamer onder kotste wisten we het zeker: weg hier! Last minute, op oudjaars dag, de bus geboekt naar Krabi.

Nadat we ’s avonds zijn geweest uiteten nam de hele lokale bevolking en alle toeristen plaats op het strand. Veel mensen lieten een wensballon op wat een mooi uitzicht gaf. Aangezien hier zo veel mensen zaten, verwachtten we super veel vuurwerk, helaas viel dit een beetje tegen. Nadat we op straat bij de strandbar nog een dansje en drankje gedaan hadden vonden we het tijd om naar huis te gaan. Maar toen kwamen we langs de BoogieBar! Yes eindelijk de muziek waar we naar op zoek waren! Toch nog later thuis dan verwacht..

Misschien een beetje laat, maar alsnog:

สวัสดีปีใหม่

Jones & Mee